Nilgiri Chilappan பற்றிய அடிப்படை தகவல்கள்

நீலகிரிச் சிலப்பன், அறிவியல் ரீதியாக Montecincla cachinnans என்று அழைக்கப்படும் ஒரு தனித்துவமான மற்றும் அழகான பறவை இனமாகும். இது குறிப்பாக இந்தியாவின் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் உயரமான பகுதிகளில், குறிப்பாக நீலகிரி மலைத்தொடரில் மட்டுமே காணப்படும் ஒரு அகணிய உயிரி (Endemic species) ஆகும். இந்தப் பறவை, 'பாசரின்' (Passerine) எனப்படும் அமரும் பறவை வகையைச் சார்ந்தது. இதன் தனித்துவமான குரல் மற்றும் சுறுசுறுப்பான செயல்பாடுகள், பறவை ஆர்வலர்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சியாளர்கள் மத்தியில் நீண்டகாலமாக கவனத்தைப் பெற்று வருகின்றன. நீலகிரிச் சிலப்பன், இப்பகுதியின் இயற்கைச் சூழலைச் சமநிலையில் வைத்திருப்பதில் முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது. காடுகளின் அடர்த்தியான பகுதிகளில் மறைந்து வாழும் இயல்பு கொண்ட இவை, பெரும்பாலும் இணையாகவோ அல்லது சிறிய குழுக்களாகவோ காணப்படுகின்றன. சுற்றுச்சூழல் மாற்றங்கள் மற்றும் வாழ்விட அழிப்பு போன்ற காரணங்களால், இந்தப் பறவை இனம் தற்போது மிகவும் கவனமுடன் பாதுகாக்கப்பட வேண்டிய பட்டியலில் உள்ளது. நீலகிரிச் சிலப்பனைப் பற்றி மேலும் விரிவாகப் பார்ப்போம்.

நீலகிரிச் சிலப்பன் தோற்றத்தில் மிகவும் நேர்த்தியான மற்றும் கவர்ச்சிகரமான பறவையாகும். இதன் உடல் நீளம் சுமார் 20 முதல் 24 சென்டிமீட்டர் வரை இருக்கும். இதன் முதன்மை நிறம் ஆலிவ்-பழுப்பு (Olive-brown) ஆகும், இது அடர்ந்த காடுகளின் பின்னணியில் மறைந்து கொள்ள உதவுகிறது. மேலும், இதன் உடலில் ரூஃபஸ் (Rufous) எனப்படும் செந்நிறக் கலந்த பழுப்பு நிறம் ஆங்காங்கே காணப்படுகிறது, இது இந்தப் பறவைக்கு ஒரு தனித்துவமான அழகைத் தருகிறது. இதன் கண்கள் மற்றும் அலகு வலுவான அமைப்பைக் கொண்டுள்ளன, இவை பூச்சிகளைப் பிடிக்கவும், பழங்களை உண்ணவும் ஏதுவாக உள்ளன. சிறகுகள் மற்றும் வாலமைப்பு, மரங்களுக்கு இடையே விரைவாகப் பறந்து செல்ல ஏதுவாக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளன. ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் கிட்டத்தட்ட ஒரே மாதிரியான தோற்றத்தைக் கொண்டிருப்பதால், இவற்றை இனம் பிரிப்பது சற்று கடினம். இதன் உடல் அமைப்பு, வனப்பகுதிகளில் உள்ள கிளைகளுக்கு இடையே அமர்ந்து இரை தேடுவதற்கு மிகவும் பொருத்தமானதாக உள்ளது.

நீலகிரிச் சிலப்பன் முதன்மையாக மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளின் உயர்நிலைப் பகுதிகளில் உள்ள 'சோலைக்காடுகள்' (Shola forests) மற்றும் புல்வெளிச் சரிவுகளில் வாழ்கிறது. கடல் மட்டத்திலிருந்து 1200 மீட்டருக்கும் அதிகமான உயரத்தில் உள்ள குளிர்ச்சியான மற்றும் ஈரப்பதமான சூழல்களை இவை விரும்புகின்றன. அடர்ந்த மரங்கள், மூங்கில் புதர்கள் மற்றும் நீர்நிலைகளுக்கு அருகிலுள்ள பகுதிகள் இவற்றின் விருப்பமான வாழ்விடங்களாகும். மனித நடமாட்டம் குறைவாக உள்ள, பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளில் மட்டுமே இவை பெருமளவில் காணப்படுகின்றன. காபி தோட்டங்கள் மற்றும் தேயிலைத் தோட்டங்களைச் சுற்றியுள்ள மரங்களிலும் இவை அவ்வப்போது தென்படுகின்றன. வாழ்விடச் சிதைவு மற்றும் காடழிப்பு காரணமாக, இவை தற்போது குறிப்பிட்ட சில பாதுகாக்கப்பட்ட வனப்பகுதிகளுக்குள் சுருங்கி வருகின்றன.

நீலகிரிச் சிலப்பன் ஒரு அனைத்துண்ணி (Omnivore) வகையைச் சேர்ந்தது. இவை பெரும்பாலும் பூச்சிகள், சிறிய புழுக்கள் மற்றும் சிலந்தி போன்றவற்றைத் தேடி உண்கின்றன. மரங்களின் இலைகளுக்கு அடியில் மற்றும் பட்டைகளுக்கு அடியில் மறைந்திருக்கும் சிறு பூச்சிகளைத் தங்கள் வலுவான அலகு மூலம் பிடித்து உண்கின்றன. பூச்சிகளைத் தவிர, காடுகளில் கிடைக்கும் பல்வேறு வகையான காட்டுப் பழங்கள், பெர்ரிகள் மற்றும் பூக்களின் தேன் ஆகியவற்றையும் இவை விரும்பி உண்கின்றன. குறிப்பாக, மழைக்காலங்களில் அதிகப்படியான பூச்சிகள் கிடைக்கும்போது, இவை சுறுசுறுப்பாக இரை தேடும். இவை கூட்டமாகச் சேர்ந்து உணவு தேடும்போது, ஒன்று மற்றொன்றுக்கு சைகைகள் மூலம் தகவல்களைப் பரிமாறிக்கொள்ளும் திறன் கொண்டவை. ஒரு சமநிலையான சூழலில், இவை காடுகளின் பூச்சி எண்ணிக்கையைக் கட்டுப்படுத்துவதில் முக்கியப் பங்காற்றுகின்றன.

நீலகிரிச் சிலப்பன்களின் இனப்பெருக்க காலம் பொதுவாக மார்ச் முதல் ஜூன் மாதம் வரை அமைகிறது. இந்த காலகட்டத்தில் இவை மிகவும் சுறுசுறுப்பாகச் செயல்படுகின்றன. இவை மரங்களின் கிளைகளில், தரையிலிருந்து சில மீட்டர் உயரத்தில் ஒரு கோப்பை வடிவக் கூட்டைத் தயார் செய்கின்றன. இந்தக் கூட்டை உருவாக்க மெல்லிய குச்சிகள், வேர்கள், பாசி மற்றும் சிலந்தி வலைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. பெண் பறவை பொதுவாக இரண்டு முதல் மூன்று முட்டைகளை இடும். முட்டைகள் வெளிர் நீல நிறத்தில், புள்ளிகளுடன் காணப்படும். அடைகாக்கும் பணியில் ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் என இரண்டுமே ஈடுபடுகின்றன. சுமார் 12 முதல் 15 நாட்கள் அடைகாத்த பிறகு குஞ்சுகள் பொரிக்கின்றன. குஞ்சுகள் வளர்ந்து பறக்கும் திறன் பெறும் வரை, பெற்றோர் பறவைகள் மிகுந்த கவனத்துடன் அவற்றைப் பாதுகாத்து உணவளிக்கின்றன. இனப்பெருக்க காலத்தில் இவை மற்ற பறவைகளிடமிருந்து தங்கள் கூட்டைப் பாதுகாக்க ஆக்ரோஷமாகச் செயல்படும்.

நீலகிரிச் சிலப்பன் மிகவும் சுறுசுறுப்பான மற்றும் சத்தமிடும் இயல்பு கொண்ட பறவையாகும். இவை பெரும்பாலும் இணையாகவோ அல்லது சிறிய குழுக்களாகவோ காணப்படுகின்றன. ஒரு மரத்திலிருந்து மற்றொரு மரத்திற்குத் தாவிச் செல்வதில் இவை மிகவும் கெட்டிக்காரர்கள். இவற்றின் அழைப்பு ஒலிகள் மிகவும் தனித்துவமானவை, இவை காடுகளின் அமைதியைக் கலைக்கும் வகையில் உரக்க ஒலிக்கும். ஆபத்து காலங்களில் இவை மற்ற பறவைகளுக்கு எச்சரிக்கை ஒலி எழுப்பும். இவை அதிகாலை மற்றும் மாலை நேரங்களில் அதிக சுறுசுறுப்புடன் காணப்படும். மனிதர்களைக் கண்டால் உடனடியாக அடர்ந்த புதர்களுக்குள் மறைந்து கொள்ளும் குணம் கொண்டவை. இவை மற்ற பறவை இனங்களுடன் இணைந்து கூட்டாக உணவு தேடும் பழக்கத்தைக் கொண்டுள்ளன.

IUCN எனப்படும் சர்வதேச இயற்கை பாதுகாப்பு சங்கத்தின் தரவுகளின்படி, நீலகிரிச் சிலப்பன் 'அச்சுறுத்தலுக்கு அருகிலுள்ள' (Near Threatened) இனமாகப் பட்டியலிடப்பட்டுள்ளது. இதன் வாழ்விடங்கள் சுருங்கி வருவது மற்றும் காலநிலை மாற்றம் ஆகியவை இதற்குப் பெரிய சவால்களாக உள்ளன. மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில் உள்ள வனப் பகுதிகளைப் பாதுகாப்பது மற்றும் காடுகளின் இணைப்புத் தன்மையை மேம்படுத்துவது மட்டுமே இந்தப் பறவை இனத்தை அழியாமல் காக்கும். சூழலியல் சுற்றுலா மற்றும் விழிப்புணர்வு நடவடிக்கைகள் மூலம் இந்தப் பறவையின் முக்கியத்துவத்தை மக்களிடையே கொண்டு செல்ல வேண்டும்.

1. நீலகிரிச் சிலப்பன் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் 'அகணிய உயிரி' (Endemic bird) ஆகும்.
2. இவை தங்கள் உரத்த குரலுக்காக 'Laughingthrush' குடும்பத்தில் வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.
3. ஆண் மற்றும் பெண் பறவைகள் ஒரே மாதிரியான நிறத்தைக் கொண்டவை.
4. இவை பூச்சிகள் மற்றும் பழங்களைச் சமமாக உண்ணும் அனைத்துண்ணிகள்.
5. இவற்றின் கூடுகள் மிகவும் நேர்த்தியான கோப்பை வடிவத்தில் இருக்கும்.
6. இவை பெரும்பாலும் சோலைக்காடுகளில் மட்டுமே வாழ விரும்புகின்றன.
7. இவை சமூகமாக வாழும் பழக்கம் கொண்டவை.

நீலகிரிச் சிலப்பனைப் பார்க்க விரும்பும் பறவை ஆர்வலர்கள், அதிகாலையில் காடுகளுக்குச் செல்வது சிறந்தது. அடர்ந்த சோலைக்காடுகளில் அமைதியாக இருப்பது அவசியம். பைனாகுலர்கள் மற்றும் கேமராக்களைத் தயார் நிலையில் வைத்திருங்கள். இவை சத்தமிடும் பறவைகள் என்பதால், அவற்றின் அழைப்பு ஒலிகளைக் கேட்டுப் பின்தொடர்வது எளிது. மழைக்காலத்திற்குப் பிந்தைய காலங்களில் இவற்றைக் காண்பது எளிது. காடுகளின் அமைதியைக் குலைக்காமல், தூரத்தில் இருந்து கவனிப்பது சிறந்த அனுபவத்தைத் தரும். உள்ளூர் வழிகாட்டிகளின் உதவியுடன் அடர்ந்த காடுகளுக்குள் செல்வது பாதுகாப்பானது. பறவைகளுக்குத் தொந்தரவு தராமல் புகைப்படங்கள் எடுப்பது மிக முக்கியம்.

நீலகிரிச் சிலப்பன் என்பது வெறும் ஒரு பறவை மட்டுமல்ல, அது மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் வளமான பல்லுயிர்ச் சூழலின் அடையாளம். அதன் தனித்துவமான ஆலிவ்-பழுப்பு நிறமும், உரத்த குரலும் காடுகளுக்கு உயிரூட்டுகின்றன. இந்தப் பறவையைப் பாதுகாப்பது என்பது அந்தப் பிராந்தியத்தின் இயற்கைச் சமநிலையைப் பாதுகாப்பதாகும். நாம் மேற்கொள்ளும் சிறிய மாற்றங்கள், உதாரணமாகக் காடுகளைப் பாதுகாத்தல் மற்றும் பிளாஸ்டிக் கழிவுகளைக் குறைத்தல், இந்தப் பறவைகளின் வாழ்விடத்தைப் பாதுகாக்க உதவும். பறவை ஆர்வலர்கள் மற்றும் பொது மக்கள் இத்தகைய அரிய வகை உயிரினங்கள் குறித்து விழிப்புணர்வு பெறுவது அவசியம். இயற்கையின் கொடையான நீலகிரிச் சிலப்பன் வருங்கால சந்ததியினருக்கும் கிடைத்திட நாம் அனைவரும் ஒன்றிணைந்து செயல்பட வேண்டும். இந்தப் பறவையைப் பற்றிய தகவல்களை மற்றவர்களுக்கும் பகிர்ந்து, அதன் பாதுகாப்பு குறித்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துங்கள். இயற்கையோடு இணைந்து வாழ்வோம், அரிய பறவை இனங்களைக் காப்போம்.