Carolina Parakeet ಕುರಿತು ಮೂಲ ಮಾಹಿತಿ

ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ (Conuropsis carolinensis) ಎಂಬುದು ಉತ್ತರ ಅಮೆರಿಕಾದ ಇತಿಹಾಸದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ದುರದೃಷ್ಟಕರವಾದ ಪಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ. ಇದು ಅಮೆರಿಕ ಸಂಯುಕ್ತ ಸಂಸ್ಥಾನದ ಸ್ಥಳೀಯವಾದ ಏಕೈಕ ಗಿಳಿ ಪ್ರಭೇದವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಈ ಸುಂದರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಪೂರ್ವ ಅಮೆರಿಕಾದ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಆದರೆ, ಮಾನವನ ಹಸ್ತಕ್ಷೇಪ ಮತ್ತು ಪರಿಸರ ನಾಶದಿಂದಾಗಿ ಇವು ಇಂದು ನಮ್ಮ ನಡುವೆ ಇಲ್ಲ. ಈ ಪಕ್ಷಿಯು 'ಪರ್ಚಿಂಗ್ ಬರ್ಡ್ಸ್' ಗುಂಪಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದು, ತನ್ನ ವರ್ಣರಂಜಿತ ಮೈಬಣ್ಣದಿಂದಾಗಿ ಎಲ್ಲರ ಗಮನ ಸೆಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು. ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ ಎಂದರೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಪಕ್ಷಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಅಮೆರಿಕಾದ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಪರಂಪರೆಯ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಅಂಗವಾಗಿತ್ತು. ಇವುಗಳ ಜೀವನಶೈಲಿ, ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ನಡವಳಿಕೆಗಳು ಅಂದಿನ ವಿಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಕರಿಗೆ ಕುತೂಹಲದ ವಿಷಯವಾಗಿದ್ದವು. ಇಂದು ನಾವು ಕೇವಲ ಮ್ಯೂಸಿಯಂಗಳಲ್ಲಿರುವ ಮಾದರಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ದಾಖಲೆಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಈ ಅದ್ಭುತ ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು. ಈ ಲೇಖನದಲ್ಲಿ ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್‌ನ ಜೀವನದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗ್ಗುಲನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಚರ್ಚಿಸಲಾಗುವುದು.

ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ ಮಧ್ಯಮ ಗಾತ್ರದ ಗಿಳಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸುಮಾರು 32 ರಿಂದ 34 ಸೆಂಟಿಮೀಟರ್ ಉದ್ದವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದರ ದೇಹದ ಪ್ರಾಥಮಿಕ ಬಣ್ಣವು ಗಾಢವಾದ ಹಸಿರು ಆಗಿದ್ದರೆ, ತಲೆ ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಇದು ಪಕ್ಷಿಗೆ ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾದ ನೋಟವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಇವುಗಳ ಬಾಲವು ಉದ್ದವಾಗಿ ಮತ್ತು ಚೂಪಾಗಿರುತ್ತಿದ್ದು, ಹಾರುವಾಗ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಇವುಗಳ ಕೊಕ್ಕು ಬಲವಾಗಿದ್ದು, ಬೀಜಗಳನ್ನು ಒಡೆಯಲು ಅನುಕೂಲಕರವಾಗಿತ್ತು. ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಪಕ್ಷಿಗಳು ನೋಡಲು ಬಹುತೇಕ ಒಂದೇ ರೀತಿಯಾಗಿದ್ದರೂ, ಗಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಪ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿರುತ್ತಿತ್ತು. ಇವುಗಳ ಕಣ್ಣಿನ ಸುತ್ತಲೂ ಬಿಳಿ ಬಣ್ಣದ ವರ್ತುಲವಿದ್ದು, ಅವುಗಳ ಮುಖಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಮೆರಗು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಅಗಲವಾಗಿದ್ದು, ಇವು ವೇಗವಾಗಿ ಮತ್ತು ಚುರುಕಾಗಿ ಹಾರಬಲ್ಲವಾಗಿದ್ದವು. ಇವುಗಳ ಕಾಲುಗಳು ಮರದ ಕೊಂಬೆಗಳನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಲು (Perching) ಅತ್ಯಂತ ಸೂಕ್ತವಾಗಿದ್ದವು. ಇವುಗಳ ದೇಹದ ರಚನೆಯು ದಟ್ಟವಾದ ಅರಣ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಲು ಮತ್ತು ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸಲು ಅತ್ಯಂತ ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗಿ ವಿಕಸನಗೊಂಡಿತ್ತು.

ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ನದಿ ತೀರದ ಕಾಡುಗಳು, ತೇವಭರಿತ ಪ್ರದೇಶಗಳು ಮತ್ತು ದಟ್ಟವಾದ ಮರದ ತೋಪುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವುಗಳಿಗೆ ನೀರು ಮತ್ತು ಮರಗಳ ಸಾಮೀಪ್ಯ ಅತ್ಯಗತ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಅಮೆರಿಕಾದ ಪೂರ್ವ ಮತ್ತು ಮಧ್ಯ ಭಾಗದ ರಾಜ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಇವು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡುಬರುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವುಗಳು ವಿಶೇಷವಾಗಿ 'ಸೈಕಾಮೋರ್' ಮತ್ತು 'ಸೈಪ್ರೆಸ್' ಮರಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಮರಗಳ ಟೊಳ್ಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ದಟ್ಟವಾದ ಎಲೆಗಳ ನಡುವೆ ಇವು ತಮ್ಮ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದವು. ಹವಾಮಾನ ಬದಲಾವಣೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಇವು ಸಣ್ಣ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ವಲಸೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು. ಮನುಷ್ಯರು ಕಾಡುಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಕೃಷಿ ಭೂಮಿಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿದಾಗ, ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕ ಆವಾಸಸ್ಥಾನ ನಾಶವಾಯಿತು, ಇದು ಇವುಗಳ ಅಳಿವಿಗೆ ಪ್ರಮುಖ ಕಾರಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದಾಯಿತು.

ಇವುಗಳ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯು ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಸಸ್ಯಹಾರಿ ಆಗಿತ್ತು. ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್‌ಗಳು ಕಾಡು ಮರಗಳ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಬೀಜಗಳು, ಮೊಗ್ಗುಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ರೀತಿಯ ಕಾಳುಗಳನ್ನು ತಿಂದು ಬದುಕುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಕಾಕ್ಲಿಬರ್ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಇದು ರೈತರಿಗೆ ಅಲ್ಪ ಮಟ್ಟಿನ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಆದಾಗ್ಯೂ, ಇವುಗಳು ಬೆಳೆಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಕಾರಣ ರೈತರು ಇವುಗಳನ್ನು ಕೀಟಗಳೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಿ ಬೇಟೆಯಾಡಿದರು. ಇವುಗಳು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಆಹಾರ ಹುಡುಕಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದವು, ಇದರಿಂದಾಗಿ ಒಂದೇ ಬಾರಿಗೆ ನೂರಾರು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವುದನ್ನು ಕಾಣಬಹುದಿತ್ತು. ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನುವಾಗ ತಮ್ಮ ಕೊಕ್ಕನ್ನು ಬಳಸಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಒಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವುಗಳ ಆಹಾರ ಪದ್ಧತಿಯು ಕಾಡಿನ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಬೀಜಗಳ ಹರಡುವಿಕೆಗೆ ಸಹಾಯಕವಾಗಿತ್ತು.

ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್‌ಗಳ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ಕ್ರಿಯೆಯು ಅತ್ಯಂತ ಕುತೂಹಲಕಾರಿಯಾಗಿತ್ತು. ಇವುಗಳು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಆರಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವುಗಳು ಮರದ ಟೊಳ್ಳುಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಎತ್ತರದ ಮರಗಳ ಕವಲುಗಳಲ್ಲಿ ಗೂಡುಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಹೆಣ್ಣು ಪಕ್ಷಿಯು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಎರಡು ಅಥವಾ ಮೂರು ಬಿಳಿ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಇಡುತ್ತಿತ್ತು. ಗಂಡು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಎರಡೂ ಮೊಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕಾವು ಕೊಡುವ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಮರಿಗಳು ಹೊರಬಂದ ನಂತರ, ಪೋಷಕ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅವುಗಳಿಗೆ ಆಹಾರವನ್ನು ತಂದು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವುಗಳು ಸಾಮಾಜಿಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಾಗಿದ್ದು, ಗೂಡುಗಳ ಬಳಿ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಂದು ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ ಹಲವು ಪಕ್ಷಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ವಾಸಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯ ಇತ್ತು. ಇವುಗಳ ಸಂತಾನೋತ್ಪತ್ತಿ ದರವು ಅಷ್ಟೇನೂ ಹೆಚ್ಚಿರಲಿಲ್ಲ, ಇದು ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕ್ಷೀಣಿಸಲು ಒಂದು ಕಾರಣವಾಯಿತು.

ಈ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದವು. ಇವು ಯಾವಾಗಲೂ ದೊಡ್ಡ ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಸಂವಹನ ನಡೆಸಲು ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಶಬ್ದಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದವು. ಇವುಗಳ ಕೂಗು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಜೋರಾಗಿ ಇರುತ್ತಿತ್ತು. ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದಾದರೂ ಪಕ್ಷಿಗೆ ಅಪಾಯ ಎದುರಾದರೆ, ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದು ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಗುಣವೇ ಇವುಗಳ ಅಳಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಯಿತು; ಬೇಟೆಗಾರರು ಒಂದು ಪಕ್ಷಿಯನ್ನು ಕೊಂದರೆ, ಉಳಿದವು ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋಗದೆ ತಮ್ಮ ಸಂಗಾತಿಯ ಸುತ್ತಲೇ ಹಾರಾಡುತ್ತಿದ್ದವು, ಇದರಿಂದ ಬೇಟೆಗಾರರಿಗೆ ಹೆಚ್ಚಿನ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಸುಲಭವಾಯಿತು. ಇವುಗಳು ಆಟವಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಮರಗಳ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿ ಇಳಿಯುವುದರಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಚುರುಕಾಗಿದ್ದವು.

ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ ಪ್ರಸ್ತುತ ಅಳಿದುಹೋದ (Extinct) ಪ್ರಭೇದವಾಗಿದೆ. 1918 ರಲ್ಲಿ ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ ಸಾವನ್ನಪ್ಪಿತು. ಅರಣ್ಯನಾಶ, ಅತಿಯಾದ ಬೇಟೆ ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಹತ್ಯೆಗಳು ಇವುಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದವು. ಹತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಶತಮಾನದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕುಸಿಯಿತು. ಸರ್ಕಾರವು ಇವುಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಕೈಮೀರಿತ್ತು. ಇಂದು ಇವು ಕೇವಲ ಇತಿಹಾಸದ ಪುಟಗಳಲ್ಲಿ ಉಳಿದುಕೊಂಡಿವೆ.

1. ಅಮೆರಿಕಾದ ಸ್ಥಳೀಯ ಏಕೈಕ ಗಿಳಿ ಪ್ರಭೇದ ಇದಾಗಿತ್ತು.
2. ಇವು ಗುಂಪುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲು ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಿದ್ದವು.
3. ಒಂದು ಪಕ್ಷಿ ಸತ್ತರೆ ಉಳಿದವು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.
4. ಇವುಗಳ ಬಣ್ಣ ಹಸಿರು ಮತ್ತು ಹಳದಿಯ ಅದ್ಭುತ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣವಾಗಿತ್ತು.
5. 1918ರಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಪಕ್ಷಿ 'ಇಂಕಾಸ್' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನೊಂದಿಗೆ ಮೃಗಾಲಯದಲ್ಲಿ ಮೃತಪಟ್ಟಿತು.

ಇಂದು ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್‌ಗಳನ್ನು ಜೀವಂತವಾಗಿ ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಕರು ಮ್ಯೂಸಿಯಂಗಳಲ್ಲಿ ಇವುಗಳ ಸಂರಕ್ಷಿತ ಮಾದರಿಗಳನ್ನು ನೋಡಬಹುದು. ಇಂತಹ ಅಳಿದುಹೋದ ಪ್ರಭೇದಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದು ನಮಗೆ ಪರಿಸರ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ. ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಕರು ತಮ್ಮ ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಿನ ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಮುಂದಾಗಬೇಕು. ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಿಯೂ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನಾವು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇಂತಹ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಮಾಹಿತಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಸುವುದು ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿದೆ. ಪಕ್ಷಿ ವೀಕ್ಷಣೆ ಕೇವಲ ಹವ್ಯಾಸವಲ್ಲ, ಅದು ಪರಿಸರ ಜಾಗೃತಿಯ ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ.

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಹೇಳುವುದಾದರೆ, ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ ನಮಗೆ ಪರಿಸರ ನಾಶದ ಕರಾಳ ಮುಖವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಅಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದಾಗಿ ನಾವು ಒಂದು ಸುಂದರ ಜೀವಿಯನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇವೆ. ಇವುಗಳ ಕಥೆಯು ಮುಂದಿನ ಪೀಳಿಗೆಗೆ ಪಾಠವಾಗಬೇಕು. ನಾವು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸದಿದ್ದರೆ, ಅನೇಕ ಜೀವಸಂಕುಲಗಳು ಇದೇ ಗತಿಯನ್ನು ಕಾಣಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್‌ನ ನೆನಪುಗಳು ನಮಗೆ ವನ್ಯಜೀವಿ ಸಂರಕ್ಷಣೆಯ ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೇದವೂ ಪರಿಸರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಸಮತೋಲನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖ ಪಾತ್ರ ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಆದುದರಿಂದ, ನಾವು ಇಂದೇ ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಂಡು ಅಳಿವಿನಂಚಿನಲ್ಲಿರುವ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಆವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ. ಈ ಪಕ್ಷಿಯ ಅಳಿವು ನಮಗೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮೌಲ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವವೈವಿಧ್ಯದ ಅಗತ್ಯತೆಯನ್ನು ಮನವರಿಕೆ ಮಾಡಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಕ್ಯಾರೋಲಿನಾ ಪ್ಯಾರಾಕೀಟ್ ಮರಳಿ ಬರುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅದರ ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಇತರ ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡೋಣ.